't Hoekske: Kampioen vanuit de zetel (en met een flinke dosis karakter)
Sommige titels worden gewonnen met een laatste bal, andere met een verlossende klik op een website. Voor 't Hoekske (OBTF) werd het dat laatste. We spraken met Wim Degreef over een seizoen waarin de ploeg meermaals boven zichzelf uitsteeg, ondanks een volle ziekenboeg en het vertrek van een topspeler.
Spanning voor het scherm
Het scenario was zenuwslopend: 't Hoekske was uitgespeeld en moest lijdzaam toezien hoe concurrent Paddockshooters hun inhaalwedstrijden afwerkte. "We zijn met enkele spelers samengekomen in ons lokaal om de match van de concurrentie te volgen via de site van OBTF," vertelt Wim. "Toen de 10-8 eindstand in het voordeel van Kickoff verscheen, wisten we dat de titel binnen was. Het was een schitterende afsluiter van het seizoen."
De "medische post" van 2C
Wat de titel van 't Hoekske extra glans geeft, is de fysieke opoffering die ervoor nodig was. De weg naar de top ging gepaard met heel wat medische kopzorgen. Wim blikt vol bewondering terug op de mentaliteit van zijn teamgenoten:
- Ronny Theys onderging op dinsdag een hernia-operatie en stond drie dagen later alweer aan de tafel.
- Wim Degreef zelf sukkelde het hele seizoen met zware handontstekingen die maar moeilijk onder controle te krijgen waren, maar hij miste geen enkele match.
- Patrick Claeskens werkte zijn wedstrijden af met ruginspuitingen tegen het verschot.
- Nick Hautekees moest al langer geopereerd worden aan zijn been, maar stelde dit uit tot het eind van het seizoen
"Dat laat precies zien wat de mentaliteit van deze ploeg is: alles voor het team," aldus Wim.
Tactische wissels en revelaties
Toen hun beste speler na enkele matchen onverwacht stopte, moest de ploeg zichzelf heruitvinden. Volgens Wim ontpopte Yannick Renaud zich tot dé revelatie. Oorspronkelijk gestart als keeper, verhuisde hij noodgedwongen naar de voorlijn. Met de ervaring van routinier Bart Vangilbergen achter hem, groeide dit duo uit tot een ijzersterke combinatie. Ook Patrick Claeskens kende volgens Wim een absoluut topseizoen: "Welke keeper er ook bij hem stond, hij trok de sets steeds over de streep."
De stille kracht aan de zijlijn
De grootste kracht van de ploeg zit hem in de groepsgeest, maar die stopt niet bij de spelers alleen. Wim wijst op de cruciale rol van supporter Maya: "Zij is elke wedstrijd aanwezig geweest om te supporteren en de pot bij te houden. Zo’n enthousiaste supporter heb je echt nodig in een ploeg."
Blik op 1A
Met de titel op zak promoveert 't Hoekske naar de hoogste afdeling. De ambitie is bescheiden maar oprecht. "We hopen de groep bij elkaar te houden en zoeken eventueel versterking," besluit Wim. "Maar zelfs als dat niet lukt, gaan we met deze groep verder. We zijn al vereerd dat we door onze titel in 1A mogen spelen."
