De ultieme generatiebrug in 3C: Vaders en zonen gidsen ‘Jong bloed oud geweld’ naar de historische treble
Vier oude makkers die na jaren herenigd worden aan de tafel, geflankeerd door hun eigen zonen én een bende vrienden. Het bleek hét succesrecept voor Jong bloed oud geweld uit Meensel-Kiezegem. Het team domineerde de OBTF (3de Afdeling C) vanaf de start en zette een ongeziene prestatie neer door de reekstitel, de reeksbeker én de algemene kampioenentitel te pakken. Een gesprek met mede-kapitein, OBTF-bestuurslid en organisator in hart en nieren: Eddy Grauls.
Twee generaties, één passie
De unieke teamnaam dekt de lading perfect, al schuilt er achter de schermen een prachtig familiaal verhaal. "Het oude geweld, dat zijn Tony 'Bolleke' Vanhamel, Patrick Haesevoets, Alain Laeremans en ikzelf", steekt Eddy van wal. "Het jonge bloed bestaat uit Kristof Verheyden, Patrick Laeremans—de zoon van Alain—en Davy Vanhamel—de zoon van Bolleke. Het is een ploeg van twee vaders en twee zonen, aangevuld met goede vrienden."
Het idee om samen een nieuw team te starten, hing al langer in de lucht. "Toen ze hoorden dat we een gloednieuwe federatie op poten gingen zetten, was het enthousiasme nóg groter. Voor mij persoonlijk was het een absolute droom om terug samen te kunnen spelen met mijn oude teamgenoten, waarmee ik door de jaren heen altijd heel goed bevriend ben gebleven."
Iedereen met iedereen
Waar sommige teams zweren bij vaste koppels, trok Jong bloed oud geweld resoluut de kaart van het collectief met een vaste basis van zeven spelers. "Echte vaste duo's hadden we niet; iedereen speelde doorheen het seizoen met iedereen", legt Eddy uit. "Dat bleek ook onze kracht, want werkelijk alle spelers hebben dit jaar heel sterke periodes gekend. Natuurlijk heeft iedereen wel eens een minder moment, maar dat vingen we als team moeiteloos op."
Toch waren er in de absolute absolute slotfase een paar veteranen die de legende van het 'oude geweld' alle eer aandoen. "In de beslissende eindronde en tijdens de bekerfinales stonden de zenuwen strak gespannen. Op die momenten kwamen mijn maat Patrick Haesevoets en ikzelf heel sterk voor de dag. Dat we toen net dat tikkeltje extra konden brengen om de prijzen over de streep te trekken, geeft enorm veel voldoening."
De man achter de schermen
Eddy Grauls is een rasechte tafelvoetbal-liefhebber. Sinds begin dit jaar zetelt hij in het OBTF-bestuur en hij staat in de regio bekend om zijn feilloze toernooiorganisaties. Gevraagd naar zijn grootste liefde binnen de sport, hoeft hij dan ook niet lang na te denken. "Eigenlijk doe ik het organiseren het allerliefste. Ik vind het dan ook totaal geen probleem om mezelf op te offeren en als vaste reserve te fungeren als dat nodig is. Zolang de ploeg draait en alles vlot verloopt, ben ik een gelukkig man."
Samen met Tony ('Bolleke') vormt hij het trotse kapiteinsduo. Binnen het team zorgen de veteranen voor de perfecte balans. "Patrick Haesevoets is onze sfeermaker; hij staat altijd klaar met een grapje als het even wat minder gaat of saai dreigt te worden. Bolleke is dan weer de rust zelve en brengt de nodige kalmte in de ploeg op de stressvolle momenten."
Geen makkie ondanks de treble
Hoewel Jong bloed oud geweld het hele seizoen op plek één of twee kampeerde, was de weg naar de titels allerminst een gezondheidswandeling. De concurrentie in 3C was bikkelhard. "Het was absoluut geen makkie", geeft Eddy toe. "Met ploegen zoals Bende van Ellende—met kleppers als Kempeneers, Tesseur en Schepmans—en teams als Bergshotters en Memories liepen er heel wat ervaren rotten rond waar we echt hard voor moesten werken. Tegen de Bergshotters hebben we dit seizoen zelfs twee keer verloren."
Als Eddy naar de rest van de reeks kijkt, wil hij één jonge speler in het bijzonder in de bloemetjes zetten: "Brent Frooninckx van de Knokkers was voor mij dé absolute revelatie van het seizoen."
Alles gewonnen wat er te winnen valt
De ambitie vooraf was duidelijk: promoveren naar de 2de afdeling. Maar dat het zó'n grandioos succesjaar zou worden, overtrof alle verwachtingen. "Bolleke en ik zijn een paar ongelooflijk fiere kapiteins. We hebben werkelijk alles bereikt waar we vooraf van durfden te dromen: we zijn reekskampioen, algemeen kampioen én we hebben de reeksbeker gepakt."
Door dit fenomenale parcours heeft het team zich ook officieel geplaatst voor het Belgisch Kampioenschap Interclub. "Om te vieren hebben we door de drukke agenda nog nauwelijks tijd gehad, maar dat gaan we binnenkort zeker nog heel stevig inhalen! Nu kijken we eerst volop uit naar het avontuur op de Interclub. Richting volgend seizoen in de hogere reeks zoeken we nog wat versterking, en die zit er ook aan te komen."
